KURTLARLA KOŞAN KADINLAR- 2025

“İskelet Kadın”, ilişkilerde kaçınılmaz olan ölüm, korku ve kayıp süreçlerinden geçmeden gerçek bir sevginin doğamayacağını anlatır.
Estés’e göre, bu öykü her insanın içinde yaşayan “ölü ama dirilmeyi bekleyen” dişil enerjinin mistik anlatısıdır.
Toplumsal baskılar, kişisel travmalar, bastırılmış arzular ve oto-sansürle hapsolmuş birey, ölümün sessizliğinden çıkıp; ilişki kurmak, sanat yapmak, doğaya açılmak ya da dayanışma içinde olmak gibi; dış dünyayla bağ kurarak yeniden canlanır. Estés’in iskelet kadını sevgi ve kabul ile yeniden doğarken, benim kadınım, o ciddiye almadığı dikenli tellerin içinden sıyrılan, dışarı uzanarak yaşamı çağıran, kendiyle yüzleşen bir varlıktır. O, sevgiyle beklemek yerine baskıları delip kendi yaşam gücünü açığa çıkarır. Bu figür, bireysel özgürleşmeyi ve kolektif hafızadan gelen yeniden doğma isteğini simgeler.