MERDİVEN - 2026

SKD bünyesindeki bu yerleştirme, Hilma af Klint’in Paintings of the Temple dizisinin doruk noktası olan Altarpiece resimlerindeki kozmik yol ve ruhsal geçiş fikrini, mekânsal bir deneyime dönüştürürken, Ahmet Haşim’in Merdiven şiirinde dile gelen zamansal, melankolik ve varoluşsal yükseliş metaforuyla kesişir. Af Klint’in eşkenar üçgen formu, gökkuşağı renklerine bölünmüş yapısıyla maddi ve tinsel âlemler arasındaki hareketi simgelerken, bu projede aynı hareket zeminden koparak askıda kalan bir ip merdiven aracılığıyla bedenle ilişkili bir algı alanına taşınır. Haşim’in “ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden” dizesinde vurgulanan yavaşlık ve kaçınılmazlık duygusu, burada ilerlenemeyen, tamamlanamayan bir yol olarak mekânsallaşır.
Altarpiece’lerdeki merkezî eksen ve yukarı yönelim, yerleştirmede ulaşılamayan bir ışık odağıyla sonlanan dikey bir yol olarak yeniden kurulur. Bu yol, Haşim’in şiirinde akşamla, solmayla ve zamanın geri döndürülemezliğiyle işaretlenen eşik hâlini çağrıştırır. İzleyici bu yol üzerinde ilerleyemez; yükseliş, tıpkı şiirde olduğu gibi fiziksel bir hareketten çok içsel bir farkındalık ve sezgisel bir geçiş olarak deneyimlenir. Böylece yerleştirme, Af Klint’in görünmeyen güçleri diyagramlaştıran görsel dilini ve Haşim’in “lisân-ı hafî” olarak tanımladığı sezgisel anlatımı, zaman, beden ve mekân üzerinden okunabilen çağdaş bir eşik mekânına dönüştürür.
Renkli basamakların sonunda sonsuzluğu simgeleyen yuvarlak güneş diski formu yer alır.